I Ain’t Got Time for Self-Disgust No-More

I Ain’t Got Time for Self-Disgust No-More
2026 | Performance & sculptuur

I Ain’t Got Time for Self-Disgust No-More is een performancewerk waarin Mees Elias een levensgrote chocoladereplica van zijn eigen vulva streelde en opat terwijl hij de blik van het publiek ongemakkelijk lang vasthield. De performance is opgebouwd vanuit een gesproken tekst waarin het lichaam niet langer wordt weggecensureerd maar actief wordt toegeeigend.

Voor een trans lichaam is bekeken worden zelden neutraal. Blikken zijn vaak medicaliserend, veroordelend of fetisjerend. In de performance draaide Mees die verhouding om. In plaats van te verdwijnen onder deze blik, besloot Mees haar te beantwoorden. Het werk legt daarmee de absurditeit van die houding bloot.

A friend once told me it felt to him like an open wound.

Oozing and seeping

Dripping and leaking

The alienation embodied in a wet, unwanted secretion of his own flesh and blood

And I felt that for a bit

And then a bit longer

And a bit longer

Until the leakage was so big

That even a plumber wouldn’t be able to fix it

But I could.

So I shifted the gears

180 degrees

Until the wet shame bursted through the soft sheaths

And the self-disgust left my body

The release, all of a sudden

Felt so easy

Fuck me,

Fuck all of you,

Cause’ I’m

Fucking

Sexy

So try me.